

D2254

སློབ་དཔོན་དགའ་བ་སྐྱོང་གིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ས་མནྟ་བྷདྲ་དང་། ནག་ཚོས་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭཱ་ད་ཤ་ཀ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ།།གང་དག་ངོ་བོ་དམ་པ་བླ་མའི་ཆ་ཡི་སྙིང་རྗེའི་མཐུ་ལས་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀུན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར། །དེ་དག་ཉིད་ལ་གུས་པས་ཕྱག་བྱར་འོས་ཤིང་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་རིགས། །དེ་ལ་བཏུད་དེ་དེ་ཉིད་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད་ཡང་ དག་བརྩམ་པར་བྱ།།དེ་ནས་སློབ་དཔོན་འདིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚད་མ་དང་དབུ་མ་དང་ལུང་གི་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་མདོར་བསྡུས་པར་མཛད་པར་བཞེད་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཞན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དང་པོར་ཕྱག་བྱ་བའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་ཡོད་མེད་སྦྱོར་བ་སྤངས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བཏུང་།།ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །མགོན་པོ་བྱམས་ པས་ཀྱང་།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་དག་སྤངས་པ་ནི་བྲལ་བའོ། ། དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུད་པ་སྟེ། ལྷག་པར་མོས་པས་ལན་གཉིས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཡོད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་འཁོར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་གོ། །མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མེད་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ མེད་པ་དང་།མ་སྐྱེས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་འགྲོ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
阿阇黎欢喜护所作圆满。由萨曼达巴札和纳措译。
梵文为：Tattvādaśakaṭīkā
藏文为：实相十论广释
顶礼金刚萨埵！
依靠上师本性之悲心力，
双运实相圆满菩提果，
应当恭敬顶礼常依止，
今对实相十论作详释。
此后，尊者欲广说入证量论、中观及经典之次第，随顺密续而略说波罗蜜多教授，为此首先顶礼三身自性，即所说、所证、能证及实相本体，亦即般若波罗蜜多法性之体。故说：
"远离有无二边，
顶礼如是实相。"
诸法如实而有之实相，即是真如、法性、法界、实际、胜义、空性等异名。如弥勒怙主所说：
"空性略说者，
真如及实际，
无相与胜义，
法界诸异名。"
执著有无即是有无二边，远离即是解脱。对此顶礼敬礼，以殊胜信解重复宣说。
其中有边即是存在、真实、事物、轮回、生起、常有等同义。无边即是不存在、非真实、无事物、无生、涅槃、执著等同义。实相中远离有无二边，具缘起性相。

 །དངོས་པོ་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་མེད། །མ་སྐྱེས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །བདེ་བ་མ་ཡིན་མི་བདེ་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པའང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བློ་གྲོས་དམན་པ འགའ་ཞིག་གིས།།ཡོད་པའང་ནི་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་རྣམས་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །དགེ་བའི་བལྟ་བྱ་ཉིད་མ་མཐོང་། །ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་རྟག་པར་བལྟ། །མེད་པའོ་སྙམ་ནའང་ཆད་པ་སྟེ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བར། །ཆོས་འདི་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་ཡིན། །བློ་གང་ཡོད་དང་ མེད་པ་ལས།།རྣམ་པར་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་དག་མི་དམིགས་ཟབ་མོའི་བློས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དོན་སྒོམ་བྱེད། །དངོས་པོས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་ལས་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡང་ཤེས་ན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་པོ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་ཕྱིར་མེད། ། རི་དང་རྒྱ་མཚོས་གཞི་དང་། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རབ་སྣང་ཕྱིར། །རང་བཞིན་གཅིག་པར་རིགས་པ་མིན། །རི་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་། །སོ་སོའི་ཆ་ཡིས་རིགས་པ་མིན། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་མི་ཕྱེད་པའི་ལུས་ཅན་སོ་སོ་རེ་རེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཕྱོགས་ཆའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པས། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་ཐ་དད་སྣང་། །ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་ཅན་རྟགས་གང་། །དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ ལས་ཀྱང་།དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ཡིས། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་དྲུག་པ་ཉིད། །དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་མ་གྲུབ་པར་ནི་གཅིག་པུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། གཅིག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ དེ་བསགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ།

我来为您翻译这段藏文：
诸法自性无生起，
如同虚空之花朵，
以其无生之自性，
如是承许为实相。
是故非是有实法，
亦非涅槃寂灭性，
非乐亦复非不乐，
非常亦复非断灭。
这是妙颂。如龙树尊者所说：
"愚钝之人见，
有亦见为无，
不见诸法寂，
亦不见善观。
执有即常见，
执无即断见，
远离此二边，
佛陀如是说。
智慧超有无，
不缘不执著，
以此甚深智，
修习缘起义。
非以有得脱，
亦非由无得，
若知有与无，
大士得解脱。
轮回与涅槃，
二者皆非有，
若能遍知轮，
即说为涅槃。"
若问何为有无二边？答曰：
"首先此众生，
离一多故无，
山海为基础，
房舍等差别，
种种显现故，
非是一自性，
山等各各别，
各分不应理。"
虽然如此，若说极微粒子是不可分的个别实体，这也不成立，因为由方分差别而有差别故。如龙树尊者所说：
"由方分差别，
极微亦显异，
有分及能相，
极微何能有？"
又如他说：
"六方同时合，
极微具六分，
六者同一处，
聚成极微量。"
若极微不成，则一亦不成；由一不成故，多亦不得成立。

།གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་མཐོང་བའམ་འདོད་པར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། དངོས་པོ་གང་ལ་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་མེད་པ། །གང་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་ ལ་དུ་མའང་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་བཤད་དོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་གསུང་རབ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས། །གཅིག་དང་གཞན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་དངོས་རྣམས་ཉིད། །ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡོད་པའི་སྔོན་འགྲོ་མེད་པ་སྟེ། །མེད་པ་ཡོད་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་མེད་པར་མི་བསམ་སྟེ། །ཡོད་པ་རུ་ཡང་མི་རྟོག་གོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས། །རྟག་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། །ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ། །ཆད་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པ མེད།།མེད་པ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཡོད་པ་ཡོད་ན་མེད་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་རིང་ཐུང་ཡོད་པ་བཞིན། །མེད་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཡོད་པའོ། །དེ་ཕྱིར་གང་ལ་གཉིས་ཀ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཚིག་གིས་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན་ པ་ཡིན་ནོ།།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྲེས་པ་དགག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་དག་གོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟ་ན་ཡོད་པ་བཀག་པ་དེ་ཉིད་མེད་པ་བཀག་པར་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་བཀག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཡོད་པ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ།མཚན་མ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་གིས་ལན་སྨྲས་ཏེ། འདིར་ཆད་པར་ སྨྲ་བའི་ཡང་ཡོད་པའོ།།དེ་ཡོད་པ་བཀག་པས་མེད་པ་ཉིད་དེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཆད་པའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་འགྱུར་བས། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ལེན་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་སྨྲ་བའི་ཡང་ཡོད་ པ་དག་དེ་བཀག་པའི་འཐད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若有离一多之实法，应当可见或可许。如说：
"于诸法观察，
彼彼无一性，
若无一性者，
多性亦非有。"
若说此离一多因不符圣教，[答曰：]因为世尊于《楞伽经》等经中已明确宣说：
"如镜中影像，
离一异显现，
虽现实非有，
诸法性亦然。"
于众生中若有性不成立，则无性亦不成立，因无性乃有性之对立性故。如世尊所说：
"无性先于有，
有性先于无，
是故勿思无，
亦勿分别有。"
龙树亦云：
"若许空性已，
常断见不生，
不许有性者，
无断亦无常。
若有无性在，
则有有性生，
若有有性在，
则有无性生，
如同长短等，
有依无性立，
是故二俱无。"
以离有无二边之语，显示离四边之真如。由有无交杂即是遮遣自性，故为他方。
若问："如是，遮遮有即成遮无，何故二俱遮？"[答：]如是世尊以遮有而说众生唯无实，如《三摩地王经》等所说："一切法无实、无相、无性"等语。
此中有人答道："此处有断见者，遮有即成无，则成许众生为断灭法，为明此义故说二俱遮。"此答不应理，因为若尔，则遮双亦双非之说亦应成理。

།འདི་ལན་གཞན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་བཀག་པས་མེད་པ་ཉིད་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བར་ཁས་བླང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་འདོད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འདི་བསྟན་པ་ ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་ཡང་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་གཙོ་བོ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དཔྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་བསྟན་པའི་དབྱེ་བ་ འདིར་སྐྱོན་མེད་དེ།ཁ་ཅིག་གིས་དངོས་པོ་བཀག་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། གང་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་ལ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྟོགས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའི་དེ བཞིན་ཉིད་དོ།།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོར་གཞག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གློ་བུར་འདི་ དག་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་རྣམས་དག་།དེ་ནི་དྲིར་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་འགྱུར། ། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་འགྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
此答另有[所指]，因为唯说空者由遮有而成无，如同虚空花般成为众生之所许，为明此意故说此双运。此亦当知。
于任何[经论]中唯说空性者，乃因显示般若分为主，非为成办二谛双运。其他[论师]则作他说。此教法差别无过，有说遮实有而唯显无实，有说离有无，有说离四边。然真如无有差别。
若问："既然如此，为何唯礼敬真如而不礼敬佛世尊？"为此说：
"于彼无垢性，
菩提证性者。"
"于彼"即是"因为"，即彼真如。"证"谓通达。"无垢"谓无染。"菩提自性"谓正等正觉之体性，故应礼敬彼，因无差别故。
又因法性本无垢无染，即是无谬真如。如是由不了知自性而颠倒安立，因烦恼、业、生等而现轮回，故诸垢染各别显现。不了知此等自性即称为客尘。彻底断除此等客尘即称为清净。
如弥勒怙主所说：
"无有诸染者，
彼具垢无垢，
如水界金空，
净如净应知。
若彼非清净，
众生皆解脱，
若彼非烦恼，
精进成无果。"
如是此中所有所立能立之言说皆是世俗。

 །སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ།།དོན་དམ་པར་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་མི་མོངས་མིན། །དེ་ཉིད་དག་དང་མ་དག་མིན། །ཞེས་པའོ། །འདིས་ནི་རབ་ཏུ་ བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་བསྟན་ཏེ།ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །གང་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་རྟོག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ།།དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དག་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལྔ་སྦྱར་བར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་སྔར་གནས་པའི་ཡོད་པར་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་འདིར་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ།བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིས། །བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མའང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་གསུམ་པོ་འདི་དག་བསྟན་ཏོ། །འདིར་དབུ་མས་ནི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གནས་པ་དཀའོ།།དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如经论所说："佛性与持金刚性当于世俗中成就。"胜义中，彼真如非有烦恼亦非清净。如彼所说：
"非烦恼非无染，
彼非净非不净。"
此说明论中所说三事：离有无二边即是法性之事。"于彼无垢性"等句，当思维修习，此是能成就之事。"菩提自性"者，此是所成就现证之事。
若问："既然如此，因有能量所量二事，何不说五事和合？"此说诚然。然此中是以教授门中成就双运，[对于]先前已由量成立之真如，彼等此处未说。因忆及"离一多故"等成立之理故。
因为若无殊胜上师教授，仅以般若分而离方便，行持所成就之真如、真实等事非为[究竟]。如说：
"虽善说将来，
无师言庄严，
中观亦仅中。"
故于他处说此三事。此中中观不容纳能量所量，因不能忍"自他"等观察故，如是思维。此非应理，因无量故，所立能立二事难立。以"彼等唯是世俗，于胜义中如何成立"之语故。

 །མཚན་མ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རང་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅེ་ན།ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ལམ་འདི་འདིར་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་དག་འགེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཡང་རང་བཞིན་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྒྱས་པ་རྣམ་པར་གཞག་དགོས་པའི་དབང་གིས་བྱས་ཀྱང་གོང་མ་གོང་མའི་རིགས་པས་རྩད་ནས་ཕྱུང་བ ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་དངོས་པོར་དཔྱད་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་།རང་བཞིན་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་དག་དེ་ངེས་ལས་འོངས་པ། །གང་ཡང་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཉམས།དེས་ན་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བའི་གཙོ་བོ་དག་གིས་དོན་བསྟན་ཏོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དགོས་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ རྟོགས་པའོ།།དེའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས། །འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ལྷག་པར་འདོད། །སངས་རྒྱས་ ཉིད་སོགས་གཞན་གང་ནི།།དེ་ཡི་དོན་ཕྱིར་འབྲས་བུར་འདོད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ཞེས་པ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པས། །རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་ མིན།།ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若相与所量等于世俗中实有，则如何观察"从自他"等？如其所应而承许。此道多随顺诸量之顶髻珍宝法称，依止于彼，随顺其道而安立一切，非是自意所遮。
若问："随顺其道亦成自性耶？"答曰："非也。"云何？且为安立广大外境之故虽作是说，然为上上理而究竟拔除。
即彼时分当分别：
"以何观察事物时，
彼中即无有事物，
因一与多二者等，
于彼自性皆非有。
此等从彼定解来，
诸智者所宣说者，
如是如是思维义，
如是如是皆损减。
是故由于相空故，
说为无有自性也。"
等语极为明显而说，以极广说为足。
当说入时随顺关联：此论所说即是真如实性。彼亦由礼敬主尊显示义理。能诠即是论典。此等即以义理显示所诠能诠相之关联。论典之必要即是了知所诠义。彼之主要必要是利益有情。非主要者，即由修彼而成佛等。如说：
"圆满利他诸佛陀，
殊胜承许为主果，
佛性等余诸所有，
为彼义故许为果。"
如是了知双运真如者，当承许所欲求义，故说：
"欲知真如者，
非有相无相。"
有相行即有相智。

 །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གཟུང་བའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱེ་ བྲག་དག་བསྡུས་པའོ།།འདི་དག་གིས་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་འདོད་པ་བསྡུས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་གི་བླང་བྱ་ཉིད་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གནས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་མཛད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།གཙོ་བོའི་ངེས་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བས་ངེས་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །བདེ་གཤེགས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། ། སླར་ཡང་གང་ཟག་སེམས་ཅན་སྐྱེས་བུ་རྣམས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཆོས་བདག་མེད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། །སོ་སོར་རྟོགས་པས་གལ་ཏེ་སྒོམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཡིས་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འགྱུར། །གང་ཡང་གཞན་དག་ཞི་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །ཆོས ཀུན་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད།།རྒྱལ་སྲས་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི། །ཀུན་གྱིས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འགྱུར། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་དངོས་པོ་ནི། ། གང་གིས་མི་ཤེས་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟེན་བྱ་བ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་སྟོང་ཉིད་ཡོད། །ཕུང་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་འབའ་ཞིག་དང་། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ང་དང་བདག་ཅེས་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །མེད་པ་དྲང བའི་དོན་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར།།ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་འདོད་པའི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
有相之明显即是无相。此中"有相"之声摄经部与瑜伽行派。"无相"亦摄毗婆沙师与瑜伽行别派。此等摄有相与无相之主张。
欲知真如之士夫等不成所取，因二者皆许为自性故。彼亦不能观察，故离实性相。如为令有情入大乘故而示住之差别，然非大乘了义，是权义故。
主要了义即是无自性，由闻思彼而修习，定当生果。如《三摩地王经》云：
"了知了义经差别，
如来所说空性已，
复次补特伽罗等，
知诸法皆是权义。
于法无我作观察，
若以观察而修习，
以彼因故得涅槃，
其余非为寂静因。
诸法自性恒空性，
菩萨修习诸事物，
一切于一切成空，
片面空性外道许。"
如《入中论》所说：
"如是由于甚深义，
不解彼者当依止，
阿赖耶有补特伽罗空，
唯由此等诸蕴及，
断除我见诸佛陀，
如何宣说我与我，
如是一切诸事物，
无自性说为权义。"
或者，"非有相非无相"即不取瑜伽行派所许之所取。

 །དེ་དག་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་དུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙོམ་ཞེས། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་ཡིན། །འཇིག་པ་ཡོངས་སུ་ སྤངས་ཕྱིར་ཏེ།།རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དབུ་མ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་དབུ་མ་གསལ་བར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་འདི་དག་གོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་ སོགས་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དབུ་མ་ཉིད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ།དེ་སྐད་དུ། བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་པོ་ཡིས། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་ན། དེ་དང་དེ་ཡི་གཅིག་ཉིད་མིན། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་སྤངས་པའི། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་དེ་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། །ཀུན་རྫོབ པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་འཛིན།།གལ་ཏེ་འདི་དག་དོན་འདོད་ན། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བའི། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡིན་རིགས། །རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་རྗེས་འབྲངས་ ནས།།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །གཞན་དག་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན། །རྩོད་པ་ངན་པའི་གནས་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
由彼等许空无能取所取之体性故，承许自性空性，因无自性相即无真如故，是以权义说唯识。如龙树亲说：
"此等一切唯心识，
大牟尼尊如是说，
为断遍计所执故，
非是自相真实性。"
或者，"非有相非无相"即此等明显有相中观与无相中观之主要。因寂护等许有相中观，如其所说：
"由自他所说事物，
此等诸法无自性，
一多自性皆远离，
是故犹如影像然。
观察诸事物之时，
彼彼非是一性故，
若于何处无一性，
彼处亦无多性故。
远离一多诸相已，
具有其他行相之，
事物不成因二者，
互相远离而安住。
是故此等诸事物，
执持世俗之体相，
若欲此等为实义，
于彼我有何所为。
未经观察唯悦意，
具生灭法性之上，
世俗自性应理故，
随顺理路而趋行。
一切事物之自性，
即是遮破他所许，
恶劣诤论无处所。"

 །མ་བརྟགས་པ་ན་ཉམས་དགའ་བའི། །བདག་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི། །འབྲས་བུ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་ མེད་ན།།རུང་མིན་ཞེས་པ་རུང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཡི་ཉེར་ལེན་པ། །ཡང་དག་ཡིན་ན་དེར་སྨྲོས་ཤིག་།དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །དངོས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་གསུངས། །དམ་པའི་དོན་ དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར།།འདི་ནི་དམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཏུ་ནི་སྤྲོས་པ་ཡི། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འདི། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་མི་བཟློག་པས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འཁྲུལ་པ་མེད། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡང་། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། །རང་གིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །རང་ཉིད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་བཞིན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་སོགས་སེམས། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་འདོད་པ་མིན། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི བརྟེན་ནས་སུ།།ཕྱི་རོལ་དངོས་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེ་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་དོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་གཉིས་འཐོབ། །ཅེས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་ པའི་དབུ་མ་ཡང་ལ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་ལ་སོགས་པས་ཁས་ལེན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་དེ་ཡིས། །ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེས་དྲི་མ་ཡང་། །བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་པར་བསྒྲིབས་ཏེ། །བློ་ནི་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟར། །གཞན་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་འདི་ཉིད་ གཉིས་སུ་སྣང་།།སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
未经观察时悦意，
前前自因所依止，
后后果报亦复然，
如是相似而生起。
是故若无世俗因，
不应理者不应理。
若此等之所取因，
是为真实请言说。
是故若于真实中，
诸事物皆不成立，
是故如来诸佛陀，
宣说诸法皆无生。
随顺胜义之理故，
此即名为胜义谛，
于真实中离一切，
戏论之聚得解脱。
因果事物此等相，
世俗谛中不遮破，
烦恼清净等诸法，
建立安立无错乱。
因与果报所成者，
唯是心识一法尔，
自性成就诸所有，
彼等不能成知识。
自性成就之体性，
如同梦幻之体性，
是故色等诸心识，
不许外境之存在。
依止唯识之理故，
应知外境无实有，
依止如是之理趣，
应知彼亦极无我。
乘坐二谛之车乘，
执持理路之缰绳，
是故如实义理者，
大乘二派皆能得。
无相中观亦为穿树叶衣者等所许，如其所说：
"从所取因生垢染，
自性无别而蒙蔽，
如同清净水晶珠，
显现他物之形色。
如是极为善巧者，
如是此中现二相，
由于心识迷乱故，
能取所取成差别。"

 །རྟགས་སོགས་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱ་བ་གསུམ་དུ་སྣང་། །དོན་དུ་འཛིན་དང་དོན་དད་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དག་།དོན་སྟོན་སྣང་བ་རང་བཞིན་དང་། །ལོག་པའི་དོན་ འཛིན་དངོས་པོ་ནི།།གཅིག་ཏུ་གླང་ཆེན་གཅིག་པུ་ཡིས། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་འཕྲུལ་བྱེད་དེ། །གླང་ཆེན་དོན་དང་དེ་སྣང་བ། །མཁས་པ་ལ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །རང་བཞིན་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ། །ཇི་ལྟར་གྲངས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཐམས་ ཅད་རོ་གཅིག་བདག་ཉིད་དེ།།ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཆ་མེད་པ། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་གཟུང་མེད་པ། །རང་རིག་རྣམ་པར་རྟོག་པར་སྣང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའོ། །དོན་དམ་ཉིད་ལ་རྣམ་རྟོག་གི། །མཁས་པས་རྣམ་རྟོག་གོས་ པ་མེད།།དགེ་བ་འམ་ནི་མི་དགེ་བའི། །གང་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པའི། །དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་ཕྱིར་དམིགས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད། །གང་ཕྱིར་ལྟ་ཀུན་བྱས་པ་རྣམས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་དབྱེ་སྟེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེ་ནི་ དབྱུ་གུ་གཅིག་ལུགས་དང་།།ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་རིག་ལ་གནས་མ་གྱུར་ཞེས། །དེ་ཕྱིར་འཇིགས་ལ་ཐུབ་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་མཐའ་དག་བསྟན་ནས་ནི། །སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་རབ་ཏུ་དཔྱད་བྱེད་ནས། །ཕྲ་རབ་ལྟ་བས་ བློ་ཡིས་ཐར་བྱས་ནས།།སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་རྣམ་ཕྱེ་བ། །གཅིག་ཀྱང་མི་དམིགས་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ གི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་འདི་ནི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་དམན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ ནི་ཤེས་འདོད་པས།།བླ་མར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དམ། རྣམ་པ་མེད་པ་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ངེས་པར་དོན་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སོགས་པར་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
相等自性尽无余，
是故显现三种业，
执著义境信义谛，
以及具足空性者。
显现义境之自性，
及执颠倒义境事，
譬如一头大象身，
幻化变现诸形相。
大象之义及显现，
于智者前无实体，
自性观察等诸法，
如其次第应了知。
圆满智慧之本性，
一切同味之自性，
无始无终无分别，
无相无执无所取。
自证显现分别相，
分别即是他因缘，
彼即是为胜义谛，
遮遣一切诸分别。
于胜义中诸分别，
智者不被分别染，
或善或是不善法，
由彼分别差别故。
为令彼等得明显，
复次于彼说空性，
以诸见解皆所作，
空性能作善分别。
远离能取与所取，
若说空性之道理，
彼与一杖之宗派，
如何能有差别性。
不住自证之智故，
是故怖畏能仁师，
宣说一切诸法已，
复说空性之自性。
普遍观察一切等，
以微细见慧解脱，
分别佛教与外道，
一亦不得说空性。
无相论者瑜伽行派亦许彼圆成实智，能取所取二者空性之自性体性非无。无相中观师则说圆成实亦是瑜伽世俗之体性，胜义无生即是差别。是故由具相及相劣故，欲知如是真如之人，不应尊为上师。以是因缘，中观师亦非具相或无相所生，以依识故。此等于决定义之般若波罗蜜多等中，全无少许智慧可说。

།གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །གང་ལ་སེམས་ཙམ་ དུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཡང་གཟུགས་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་རག་ལས་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་སུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་། །གང་ལ་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་མཐོང་བ་མེད། །གཟུགས་སུ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་གང་བཟློག་པའི་ ཕྱིར།།དེ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དོ། །སྟོན་པ་ཡིས་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡང་བསྟན། །མདོ་དང་གཞན་ནས་ཀྱང་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ། །དྲང་བའི་དོན་བསྟན་ཕྱིར་ནི་ལུང་འདི་དག་།ཇི་ལྟར་ནད་ཀྱིས་ན་བ་ལ། སྨན་གྱི་རྫས་ནི་རབ་སྦྱོར་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་ དུ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན།།ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཁམས་རྣམས་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ཀ་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ ཡོད་མིན་མ་སྐྱེས་ཕྱིར།།ཇི་ལྟར་རང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལས་ཀྱང་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །རང་ཉིད་ལ་བརྟེན་གཞན་ཉིད་འགྱུར། །གཞན་ལ་ལས་ནི་རང་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于色等无故，识被说为空性。然而，如同识以识之自性为空，如是色等亦如是说。于此唯心所说中，色依一切所依故，为遮除执著于色故，此即是不了义。
如经中说：
种种由心所见者，
于彼外境无所见，
为遮极执著色故，
此亦不了义故尔。
导师亦说不了义，
经及他处亦分别，
为说不了义故此，
如同病人所患疾，
药物如理而配制，
如是佛于诸有情，
宣说唯心之教法。
是故蕴界处等，以界分别非有异。
非从自生非从他，
非从二生非无因，
于一切诸事物中，
生起终无有可得。
无有自性未生故，
如何能从自体生，
以无自性成就故，
亦不从他而得生，
依于自身成他性，
依于他者成自性。

 །ལྟོས་པའི་དོན་ནི་དེ་དག་འགྲུབ། །ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་བཞིན་དུ་བསྟན། །རང་ དང་གཞན་དག་མི་རིགས་ཕྱིར།།གཉིས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེ་བ་ནི། །འགའ་ཞིག་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོད་མེད་ཡིན། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། །མེད་པ་དག་ནི་གང་གི་རྒྱུ། །ཡོད་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ ཉིད།།སྐྱེས་པ་དུ་མའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འགག་པ་དག་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །རེ་ཞིག་གནས་པའི་དངོས་པོ་ནི། །འགག་པ་རུ་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །མི་གནས་པ་ཡི་དངོས་པོ་གང་། །འགག་པ་རུ་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །དངོས་དོན་ལས་གཞན་འཇིགས་ པ་མེད།།དོན་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཡང་འདོད། །དོན་གཞན་དངོས་པོ་རྟག་པར་འགྱུར། །དོན་གཞན་མིན་ཡང་དངོས་པོ་མེད། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དེས་ཐོབ། །མ་སྐྱེས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན། །རང་གི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ལ་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་ པ་དག་།འདུས་བྱས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་འཁོར་ལོ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྟོག་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པས་བཞེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདོད་པའི་དོན ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་པར་མཉམ་པར་གཞག་པར་གསུངས་ཏེ། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། ། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་རྣམ་ཡང་མེད། །གང་གི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡི། །ཆོས་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བར་འདོད། ། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མའང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱེ་བྲག་རྣམས་བཀག་ནས་ལྷག་མཁས་བླངས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
所依之义彼等成，
如同此岸与彼岸，
以自与他不应理，
故从二者无所生。
离因而生之事物，
于任何处皆非有。
由此即是有与无，
于缘义中所配合，
无者何能为其因，
有者又岂能生起。
一切事物之自性，
多生亦复不可得。
由此一切诸事物，
灭尽亦非应理故。
暂时安住之事物，
灭尽实非应理故。
非安住之事物者，
灭尽亦非应理故。
除实义外无坏灭，
亦许非是异义故。
异义事物成常住，
非异义亦无事物。
于何处生彼得彼，
未生即是其自性。
自性本来未生者，
于彼何言有生起。
生起以及灭尽等，
由有为法而观察。
缘起轮之自性者，
彼即无有分别故。
如是中观派圣龙树、圣提婆、月称等所许，缘起之相即是如是，此即是所欲之义。世尊亦于等持中说此即是义：
从缘所生彼未生，
彼无生起之自性，
依缘所生说为空，
知空即是善护念。
若是缘起所生者，
彼无少许之自性，
若无自性可得者，
彼即永无有生起。
若是将成生起者，
彼法终无有可得，
于诸未生之法中，
愚者执为有生起。
是故："若无上师语庄严，中观亦仅是中等。"如是所说，以遮诸别相而摄胜智为境故。

 །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་ མེ་ཏོག་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ།།དངོས་པོ་ལས་གཞན་སྟོང་པ་མིན། །སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་མིན། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དངོས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ ཕྱིར།བྱས་པ་དང་ནི་མི་རྟག་བཞིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་བར་བྱ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡི། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་རབ་ལས་སོ། །དེ་ཕྱིར་རབ་རིབ་ ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི་མི་ཤེས་པའོ།།རབ་རིབ་གསལ་བ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་རྒྱལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་ པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།།བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ལྟར་གཉི་ག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་ཤ་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་ཤ་པ་མེད་ཀྱང་དཱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་སོར་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་ཀྱང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཀུན་རྫོབ་འགོག་པ་དག་ཀྱང་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
于此，世尊母以殊胜上师教授庄严所庄严之双运如是性之密意，乃摄诸智者心意，近依而住。以是一切法皆是未生之真实性故。如是彼乃缘起自性故。非如虚空花般极无之法。
事物之外无有空，
空性之外亦复然，
是故缘起之事物，
汝说即是空性义。
世俗示为空性故，
空性即是世俗谛，
若无不生定性故，
如所作与无常然。
以此等语故。生与未生二者之双运即是应证真实义，非仅未生而已。如圣教所说："由未生之瑜伽，此生即为所说。"
是故如眼翳者所见般见一切法者即是无明。如明眼般于一切相中无所见者非为胜者。又于一切中无所见者则无世俗谛生起，以彼无故，云何成就双运？
如所作性与无常性，二者若无则不生起之自性，非如树与娑罗树然。以无娑罗树时，仍有柏树等故。所作性与无常性二者非互相舍离。
是故，彼等以补特伽罗差别而为所立与能立，二者皆不舍离而有。如是世俗与胜义亦然。是故于法界现前时，世尊亦不遮止世俗。

།དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ། །དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ་ཏེ་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་ལས། །སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་གང་ལས་མིན། །གང་གི་གཏི་མུག་མུན་པ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་མཚུངས་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ ཡུལ་དེས་ལོག་པར་ངེས་པར་སྣང་།།འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ལོག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། །སྐྲ་ཟླ་གཉིས་དང་རྨ་བྱའི་མཇུག་མ་སྦྲང་བུ་སོགས། །འཛིན་པ་དེ་ལྟར་མ་ལུས་པ་ཡང་གཏི་མུག་སྐྱོན་གྱིས་ཤེས། །གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར། ། རྣམ་རྟོག་གང་གིས་རབ་རིབ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་སོགས། །གཟུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་གང་གིས་མཐོང་བ་མེད། །དག་པའི་མིག་གིས་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་འདིར་ཤེས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བློ་ཡི་འོད་ཟེར་གསལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །དེ་ནི་རང་གི་ལག་མཐིལ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞིན་རྟོགས། །མ་ལུས སྲིད་གསུམ་འདི་དག་མ་སྐྱེས་པ།།ཐ་སྙད་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་འགོག་པ་འདི་དག་ནི། །རིང་དུ་སོང་བས་འདི་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཐོབ་འབར་བ་སྣང་བ་འདིས། །སྔར་གྱི་ དགེ་བ་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཐོབ་མི་གཡོ་བ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་འདི། །རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ། །མ་ལུས་ཕུང་པོའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་འདི་ཞི་བ། །བསྲེགས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྐྱེ་མེད་འགག་ པ་མེད་པའི་དུས་འདིར་སེམས་འགག་པ།།འདི་ལ་སོགས་པ་སྐུ་ནི་མངོན་སུམ་བྱས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྨྲས་པས་འདོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ས་བདུན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་འགོག་པ་ དང་།སེམས་འགོག་པའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་བཀག་པས་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་འགོག་ན་དེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་ཏེ།གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཙམ་བཀག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའིའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཛ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལའོ།།དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་འདིར་གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故如是所说：诸事物离自性，从二种自性中，生起不存在，不观待因缘，从何而生？如同愚痴黑暗云团般，世间由彼境显现颠倒决定。
如某些人以颠倒眼翳之力，执取发丝、二月、孔雀尾、蜜蜂等，如是一切亦由愚痴过患而知。以有为法现种种相故。
以何分别眼翳力故，发丝等色之迷乱，以何见彼真实不见？以清净眼如是于此知真实义。如是以慧光明之力，如掌中庵摩勒果般了知。
无余三界此等未生，以世俗谛力而得遮止。如是说。
此等刹那刹那之止息，以久远行而得获得。获得方便波罗蜜炽然显现故，以昔日善业等所得不动，成就不退转大我性。彼证悟亦是诸佛寂灭等，无余蕴聚干薪寂灭，焚烧自性即诸佛法身。
于此无生无灭时心识止息，如是等身已得现前。然我等所说双运，任谁亦未了知。如是第七地及佛子遮止世俗，及心识止息诸聚，以遮止世俗故，于彼双运之理不应道理。
于彼以影像方式见即遮止者无有相违。以世尊证知无自性故，非仅遮止见影像而已。然是自性之时分。如所见于彼非有，如是所说。
其中"所见"即是凡夫之见。"于彼非有"即是佛智。彼亦不应道理，以世间于此了知影像即是了知自性故。

 །ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་གཉིས་ཀ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཡང་བདེན་པ་གཉིས་མི་འཐད་པས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ སོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འགོག་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པ་ལ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་ཀྱང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ། །དེ་ཡང་འགགས་པའི་དུས་སུ་མེད་དོ། །མོ་ གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ།།དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁྱིམ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པར་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ།།མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་ཆད་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་གཞན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཆད་པ་ལས་ ནི་བྱེད་པ་མེད།།ཆད་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་གསལ། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །གཞན་དག་ནི་སླར་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གཡེང་བས་ཕུང་པོ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཁམས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། སེམས་ཙམ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ།


我来为您翻译这段藏文：
正如在他处见到影像一样，这两者都是成立的比喻。因此，佛的自性也是无有众生的自性，如同影像般显现，这是经文所说的。
再者，二谛不成立的说法也不合理。因此应当这样说：由于世俗谛与胜义谛无别，所以佛陀自己在《宝积经》等经中建立了双运的概念，如经中所说："不使空性诸法成为空性，法性本身即是空性"等文。
遮遣世俗谛也是因为它与世俗谛无别。而所谓的"遮遣"并非我们所说的，因为在执著世俗的状态中并不存在他性的自性。然而，这世俗本身如实而言也是无生的，这就是遮遣。如此，我们的双运之说并非不合理。
这也是不合理的，因为生即是缘起性，而这在灭时是不存在的。由于石女儿等是不存在的，所以石女儿等不可能成为有生之自性。这缘起并非如房屋、衣服等，依靠房屋等和影像等而生的那个双运本身并非所要断除的，而石女儿等则应当断除。
同样，世俗也不应被遮遣，为何不合理呢？在此也说到堕入断见之过，如经中所说："断则无作用，断亦极明显。"
其他人则又以上师教言来装饰而说：如何由极度散乱而见到蕴、处、界等皆为空性，如此，世尊也说："依于唯心性，不思外境义。"这是为了与修行相应的缘故。

 །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསལ བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་།སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམས་རིག་པས་དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཅུང་ཟད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་འདིར་དགག་ཅེ་ན། །བདེན་ཏེ། ཡོད པ་ཉིད་དངོས་པོའི་རྟེན་པས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྐད་དུ། །གང་ཡང་དངོས་པོར་སྐྱེ་འགྱུར་བའི། །དེ་ལ་ཚད་མ་ལ་སོགས་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་པོ་འདི་ནི་རྣམ་རྟོག་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཚད་མར་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱི་འདི་དག་གིས་ དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།མ་དག་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་རིག་པས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་གྱུར་པ་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བླ་ མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཚད་མས་ཉེ་བར་གཏད་པ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གི་དེའི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་འགལ་བ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་རིག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སློབ་དཔོན་གསལ་བའི་རོ་ཡི་རང་རིག་ཡོད་པའི་ མཆོག་།ཡོད་པ་སྤངས་པས་ཚད་མའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་འདིར་ཡང་གཞན། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་གཅིག་པུ་བསྟན་པ་གཞན། །དཔལ་ལྡན་ཟུང་འཇུག་བཅིངས་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།ལྟར་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དབུ མའི་གྲུབ་མཐའ་སྤངས་པ་དག་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།དབུ་མའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལེགས་ པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
因为是密咒道所教导的如来种姓，以及由明显成立的理智力，了知识蕴、界、处自性的智慧，这也多分是有相的，少分无相的也能体验空性三昧。
此智慧因为是缘起的缘故，以及因为极为明显的缘故，所以非无。在胜义中因为事物的本性无生，所以非有。那么，如何在一法中遮遣有与无呢？确实如此，因为有性与事物依存相违的缘故。
如说："若有事物生，于彼有量等"以及"此事成分别"。如是，以此应成量理，如是也成立一切相的自证智慧实有，不清净性并非无自性，因为以无生智慧也明显有智慧的缘故。如此相互矛盾是不合理的。
以殊胜上师教言所庄严，由量所成立者，是将无自性智慧的自性近显，摄集诸相违而作了知。如是：
瑜伽行派师明智自证有最胜，
舍有量性大德此亦他，
如是遣除互违唯一示他，
吉祥双运缚悟王子愿得胜。
如是，因为远离中观宗见者能善安住。中观之所立，乃至轮回相续未断之间，方便分皆善安住。彼等也因无生空性无勤智慧分善安住的缘故。

།ཡུང་བ་དང་རྡོ་རྒྱུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའོ། ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ལས་འདས། འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མ་འདས་འདོད། །ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཤེས་བྱ་མིན། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་མིན་གང་། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གཉིས་ཀ་མིན། ། གནས་པ་མེད་པ་གསལ་བ་མིན། །སེམས་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་པ་མིན། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་མཚུངས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད།།དམ་ཆོས་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་མཚུངས། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བཞེད། །ཡང་དག་སླུ་བ་མེད་པའི་དོན། །དེ་རྟོགས་སངས་རྒྱས་སུ་ནི་བརྗོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ དང་སེམས་ཅན་ཁམས།།དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་མེད། །བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཡང་འདི། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞེད། །ཅེས་པའོ། །འདིར་ནི་ཚུལ་གནས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་སྔར་བསྟན་པའི་དབུ་མའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར། །ཆགས་པ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉི་དེ། དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར། །དེ་སྐད་དུ། མི བདེན་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ།།དངོས་པོ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྨོངས་པའི་བློ། །འཁོར་བར་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
如同姜黄和石胶的作用那样，所谓双运的真实性，是有事与无事的自性。如世尊所说："有无自性者，远离有与无。"
龙树尊者说道：
"超越有无二，何者谓未超？
非识非所知，非有亦非无。
非一非不二，非二非俱非。
无住亦不明，无思亦无见。
无生亦无灭，非断亦非常。
彼如虚空同，智慧非智境。
由其缘起故，故汝许为空。
正法性如是，如来亦复然。
彼之真实义，随顺真如许。
真实无欺义，证此说成佛。
诸佛与有情，真义无差别。
自身及他者，是故汝许等。"
此处仅略示其理，还应从殊胜上师的教言中明了双运真如。今当显示真如自性后，为显示前说中观自性菩提之自性，故说："此事成菩提，离贪之自性。"
此中"此"者，谓现量所成。"事"者，谓五蕴自性。那么，所谓事物是从不真实分别而生，是分别自性的轮回，它如何成为菩提？如说："从不真实分别所生，事物分别自性者，愚者迷惑之心，说此即轮回。"
因此说"离贪"，有人说所取能取事物是贪，另有人说唯分别即是贪。

 །དེ་སྐད་དུ། དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང་། །གང་གི་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པ། །ཙནྡན་ལ་སོགས་ཡང་དག་འབྱུང་། །མེ་ཡི་བསྲེག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡིས་གང་ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དག་སྤངས་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའོ།།དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཚོགས་པ་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའམ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། བླ་མ་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ ནས།བསྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་བརྟགས་པས་དངོས་སུ་སྟོང་། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བ་ལྔ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་། །འབྲེལ་ བ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཀུན་རྟོག་ཅེས་པ་འབྲེལ་པ་ལྟར། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཀུན་གྱི་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་སྐྱེ་བར་ འགྱུར།།དེའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ལས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་རང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་པར་ ཞེན་ཏེ།འདིར་ཆགས་པ་དང་སྡང་པ་རྨོངས་པ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་གང་ལས་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པ་གནས་ནི་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་འདིའི་དོན་ནི་ཅུང་ཟད་འདིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པས་ཚེར་མ་དབྱུང་བ་ལྟ་བུར་མ་ཡིན་ནོ། ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རང་བཞིན་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་མ་རིག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ།།ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是说道：
"无论善或不善，
一切差别分别，
如同旃檀等物，
终将成为火烧。"
因此，此处二者皆非贪著。所以说"自性"，即某些有无等之自性。由此所贪即是执著。远离彼等，由于空离能取所取事物，亦无分别自性之贪著，故说"彼"即是意趣。
所谓"事物"，是从缘起和合而得，无论是有分别或无分别，一切皆是菩提。如殊胜上师亲口所说：
"依缘所生观察即空，
非有非空自性，
非断心性种种即一体，
色等五胜愿成胜。
分别即是缘起，
非是修所成，
彼即是涅槃，
心莫生迷乱。
遍计如缘起，
安住如乐然。"等。
若彼自性非一切贪著，从何而生？因此说："从贪生迷乱。"迷乱即是自我遍计。贪著即是执著。迷乱即是由遍计有无等事物自性而反复执著，此处即是贪嗔痴。
为断除此迷乱，故说："许迷乱无住。"此中之义，并非如拔除荆棘般暂时生灭，而是遍知自性。自性即是本不生。如世尊对文殊说："无明即是无有之义。"以"于此无所除，亦无少可加，如实观真实，见实得解脱"之偈颂所说。

 །ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟན་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ཐ་དད་པའོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་འདྲི་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཅི་ནས་ཞེས་པའོ། ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་རབ་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟག་པར་ལྟ་བ་ཉིད་ལ་རྟེན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང ཡིན་པའི།།ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་གིས་གང་ལ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང་དངོས་མེད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། །སེམས་དེ་ཡང་སེམས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆད་པར་ལྟའོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རབ་ཏུ་བསྟན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། གཞན དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཞེ་ན། གང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་ བསྒྲུབ་བྱར་གྱུར་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ལ།དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པའོ།།ཡང་ན་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་པ་ཞེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་ངོ་བོའོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ལས་ཡང་དག་བྱུང་།།མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现在，关于如是性与真实性的坚固，认为如是性与真实性是有差别的菩提觉悟，而彼离真实性，故问："彼性云何？"
答曰："事物自性。"事物即显现。如是心性广大显现之相，其本性即是真实性。事物自性亦是真实性。由于依止常见，故说："凡是事物与无事。"即由何于何，因为事物是自体性，无事是空性之显示。因此，事物之自体性即是真实性。
如世尊所说："色由色自性空"乃至"识"。又说："彼心亦非心。"
若问：由于色等是空性，岂非断见？答曰："无事亦成事。"此说明示：事物即是双运如是性之真实性，非是他义。
如世尊所说："何为一切法之自性？即无自性。自性与无自性二者无二，此无二即不成二。"虽然如此，若将菩提作为所证事物自性，云何说事物自性即是真实性？
因此说："以因果自性"。意趣是：以彼性道理所证与能证及真实性之本性无过失。或者，果即是事物体性，自性即是缘起性之自性。所说"因"者，是胜义谛本不生之如是性，由是俱生故为事物体性。
如说："从法界正生，对治分毫无。"

 །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད། །ཆོས་མིན་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཆོས་བདག་མེད་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ནི་བརྟན་པའོ། །ཞེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་རང་བཞིན་ནི་གཉུག་མ་སྟེ།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་པའི་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ཉིད་ལ་གསལ་བར་ གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི། །དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རོ་གཅིག་ སྟེ།ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པར། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་འདིའི་རིམ་པས་སོ། །རོ་གཅིག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པའོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲོ་བཏགས་མེད་པའོ། །གནས་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་སྤངས་པས་ རང་རིག་པ་སྟེ།རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
又世尊说：
"一切诸法无实体，
远离非法之相状，
从无法我正生起，
菩提之道坚固住。"
关于"因果自性"中的自性，是本然性，即双运之体性。因此显示事物之如是性即是真实性。这些是以殊胜上师教授庄严的波罗蜜多教授。而此唯于善获上师欢喜之莲花口中明显，非于他处。
今依"一切事物自性中，欲求清净如是性"之理，如是性一切法皆善安住。为显示修习如是性真实性之成就方便，故说：
"如是诸法一味性，
无碍无住而显现，
随生三昧悉光明。"
如是为此之次第。一味即如是一味。法即蕴处界等。色等相即色等自相执取故。"无碍"即于自性无增益。"无住"即未生，因不住于有无自性故。"光明"即由自性离垢而自证，极为明净故。
如是，云何见到如是性本性之真实性诸法？为此说："随生三昧"。止观双运相应之道即是随生三昧。此即是能成就之事。如是已说三种事。

 །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་ཡང་། །རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་གནས་རིག་པས། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་ མི་འཆད་ལས་སྐྱེ།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་འདོད་པའི་ རྣམ་པ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །སྨོན་དང་གནས་པའི་བྱ་བ་འདི། །འདི་ཡི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་ནི་མགོན་པོས་ཡང་དག་བཤད། ། དང་པོ་འདོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་འཇུག་པ། །གཉིས་པ་རུ་ནི་རྣམ་པར་གྲགས། །ཞེས་པའོ། །འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། འདུན་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། བསམ་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི སྤྱོད་པ་ལ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཡང་སེམས་གསུམ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལས་གཞན་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་གནས་སྐབས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ནི་ས་བཅུས་གསུངས་པ། མཐོང་བ་དང་ བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།།དེ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་སྡུད་པ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། མཐའ་དག་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ། །དེ་ལས་གནས་སྐབས་རྣམ་པ་བཞི། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་སྦྱོར་དང་པོ་ཡི། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ནས་བཟུང་ནས་ཡང་སྡོམ་པ་ འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
随生三昧之现起，如说：
"随生三昧亦，
由胜入心成，
以知彼住故，
从彼相续生。"
如是，首先应当对一切修行闻名的众生生起大悲近住的菩提心。此有二种：第一是愿求诸欲之相；第二是欲求相及波罗蜜多等胜入相之菩提相。
如说：
"发心为利他，
愿求正等觉，
愿行二事业，
此中有二分，
此为怙主说，
初为欲求相，
布施等胜入，
第二广所知。"
欲求相亦有三种：具欲乐趣入法而欲现等觉之相，具思趣入波罗蜜多行而欲求之相，具增上意乐趣入而欲修三十七菩提分法之相。其中三心为小中大，初业地所摄波罗蜜多之理于《现观庄严论》等中已说。
除此之外，趣入心有三种状位：其中初业趣入道所摄之加行位，即所说顺决择分。因位即十地所说见修道之行境。后殊胜道所摄为果位。
如说：
"一切二所摄，
由此四种位，
果因加行初，
道位各差别。"
从受持律仪为先，趣入布施等福慧资粮，此即是趣入心。

།དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་བར་འདོད་པ་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གྲངས་བཞིན་ཐ་དད་པ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤངས་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་ཐབས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རིག་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་གྱིས་དོན་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་ས་ལ་ཞུགས་པས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྨོངས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འདི་སྐད་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཚུལ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པའོ། །འདིའི་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དག་སྤངས་པའི་དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྟོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱིས་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ལུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་ངེས་པ་དང་དྲང་བའི་དོན་ལ་ངེས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ པས་དང་པོ་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་གྲུབ་པར་བྱའོ།།ཞི་གནས་ཀྱིས་ཡང་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཟོད་པས་རྩོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ལྡན་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཡིན། ། གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་བག་ཡོད་པ། །གང་ལ་ཡང་དག་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིས། །དེ་ཡི་ཏིང་འཛིན་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གནས་པས་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ལུས་བསྲང་སྟེ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན པོ་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如说：
"欲行众生行，
差别如所知，
如是依次第，
智者当了知。"
其中，舍弃般若波罗蜜多，即布施等一切善法现起之法正集之方便是福德资粮。般若即由彼方便事遍断故为智慧资粮。因此，以正方便智无颠倒如实成办自他利益。如是当说方便与般若之真实，入地者亦然。
如世尊所说：
"愚痴之人作是说，
唯一方式得菩提，
彼即空性之方便。"
于此亦由了知方便与般若之自性，断除增益与损减而证悟不住中观。以般若断除增益故，以方便断除损减故。
首先应生闻所生慧，于经教义理当决定。其后以思所生择理教，由决了判定了义不了义义理而修真实义。即是真实未生。此亦应以教理了知。是故瑜伽师为令心坚固，首先应成就止。以止远离希求等贪著，如理而住，以忍苦等发起精进。
如说：
"具足戒者即忍辱，
精进坚固具正念，
由彼正实相应故，
速得圆满三摩地。"
是故住于戒等止观资粮，于悦意处端身而坐舒适座上，以大悲为先，当生一心专注。

།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་ནུས་པས་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་དང་གཟུགས་ཅན་ནམ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདི་ཉིད་དམིགས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ པར་བྱས་ལ།འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་བརླན་པར་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དུའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པས་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཐ་དད་ ངེས་བཟུང་སྟོང་པ་ཉིད།།དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་སྲིད་རབ་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན། །ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དཔྱད་ནས་སླར་རིམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་སེལ་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་པས་ནི་སེམས་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་མུན་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་དག་མིག་གིས་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ།ཕན་ཚུན་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་དང་མུན་པ་བཞིན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་བཞིན་མཉམ་གཞག་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །གཅིག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཞི་གནས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་ཞི་གནས་དང་ ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་[(]ཁྲིམ་[,]ཁྲིམས་[)]ལ་སོགས་པ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་འཇུག་པའི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ།།འདི་ཉིད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་བ་ནི་ སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སོ།།དེ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་འཇུག་པའི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདིར་རྒྱས་པས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
于此，首先瑜伽师应当随力观察蕴、处、界及有色无色诸差别法之真实性，确定其为一多自性空，于此相续再三串习，直至获得身心轻安为止。获得轻安即成就止。
如说：
"应当观察诸事物，
蕴等差别定性空，
如是趣入心相应，
乃至具足等持力。"
其后复次安住三摩地，以慧眼观察一切法，观察已复次渐次修习。由此能除疑惑种子。如是，由止所缘则心得坚固。由慧观察则生起真实智慧光明，如暗中现光明，由此能断诸障。正因如此，此等如眼见光明。生起真实智慧，以互相各别功德决定安住故。非如明暗互相违背。以"如实等持慧"之语故。一味随顺般若之止。
其义即止观双运道，布施、持戒等具足方便趣入之波罗蜜多行相广为人知。此由殊胜现光明等三摩地次第获得暖等顺决择分即是加行位。其后获得见道即是因位。其后由修次第即是果位。如是彼等趣入波罗蜜多行相诸分类，莲花戒等以略广等门已说明，应当于彼了知。此处因惧繁多故未书。

 །འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་དཔྱད་པ་ལས་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དཔྱད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་མན་ངག་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་དང་བཅས་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ།།དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱན་གྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞི་གནས་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་ཤེས་ནས།།བསྒོམ་དུ་མེད་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་མོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ ཕྲག་རྣམས།།རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དཔྱད་པ་ཡིན། །བླ་མ་དམ་པའི་དཔྱད་པ་མེད། །ཅེས་པའོ། །གང་གི་བུམ་པ་ལ་སོགས་འཛིན། །བསམ་གཏན་དེ་ནི་དེ་ལ་སྦྱར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་ལུས་གཅིག་པོ། །འདི་རྟོགས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །འདི་དག་ནི་ གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་གནས་རིག་པས། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་ཆད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་རིག་པ། དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཞེ་ན། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཡང་གཉིས་ མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་ལྟར་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་གང་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གཉིས་པ་ནི་དགོངས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是趣入心非此处所诠。因为此处由观察所作故非圆满清净。此处应当先修无分别心。又复波罗蜜多教授即是以上师教授庄严具足双运中观决定了知。
彼即胜义空性具足一切相之最胜般若自然成就庄严趣入即是止，非为他法。如说："了知一切诸法已，无所修即是修习。"如是具足止观双运之道。
趣入获得果位之信解心非此处所诠。如说："诸法蕴千数，了知即是空性义，了知义即是观察，无上师之观察故。"又说："若执瓶等相，禅定即彼相应，一切相中一身，了知此成大悟。"
为明此等故说："由知彼之处，彼性不断生。"此即趣入心之处，双运如是性，以殊胜上师教授了知，即是空性大悲无二之胜义菩提心相。不断即是于一一刹那生起。由具此性故名瑜伽师。
于此，何为趣入菩提心？答曰："离知与所知，即许无二行。"又所谓无二，非如吠陀论师所说常一，然非一亦非多之第二即是密意。

 །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ལ།ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཡེ་ ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡང་ཤེས་པ་ཙམ་འགྲོ་བ་ལ་གསལ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དབུ་མ་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དཔྱོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ།།དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་གཞན་དུ་སྣང་བ་འགྱུར་ལ། གཞན་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་ སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བསྟན་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། བསྒོམ་པ་འབྱུང་བའི་ཚོགས་པས་དང་པོར་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་བསྟན་པ་འབྲས་ བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱི་ནས་གོམས་པར་གྱུར་ནས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡང་ནི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是所成即是显示有情自性之有与无、所欲等。对于"此性如何"等，说"离知与所知"。其中"与"字表因由义，因为离知与所知即是有情自性，故为无二。
其中离知与所知是瑜伽行者所成就，因为证成有情唯是智慧故。彼中唯识于有情显现亦非无生故非无，因无自性故非有。离识自性之有情自性是中观者所成就。如是方便智慧自性之无二智即是真实菩提心。
虽然如是，有情自性无二如来藏菩提心是真实观察分别之因，如实生起三摩地亦是对治分别之因。彼即菩提证悟自性者是果位观察分别之因。
此等由其他因缘显现而异相，其他则应以不作意而断除，此为世尊所说。若问与入无分别经教如何不相违？对此，有人如是说：首先由修习资粮宣说所证、能证及真实性。否则教法将成无果。其后熟习后即说断除所证等因。因亦为断除智慧加行故。

 །དེའི་ཤེས་པའི་དང་པོར་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར། འདི་ནི་རབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་མི་ བཟོད་པས་ལན་ནི་གཞན།།གཉིས་དང་བྲལ་བར་རློམ་པ་ཡང་། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་འོད་གསལ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་གསུམ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞི་ ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ།།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པས། །གང་གི་འང་འབྲས་བུ་མི་འདོད་པས། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདིར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་སྟེ། དངོས་པོའི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།ཡང་དཔྱད་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། མཐའ་བཞི་ལ་ནི་མཉམ་བརྟེན་ནས། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་པར་དང་། །ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །རློམ་སེམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།འདི་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ལས་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཡང་འདིར་རྒྱུ་མཚན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ།།ཡང་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའམ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་དང་གནས་དང་འདུག་པ་དང་། །ཉལ་བ་ན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་།ཉན་དང་ ལྟ་དང་དེ་བཞིན་བསྒོམ།།རེག་པ་དང་ནི་མྱང་བ་དང་། །ཤེས་རབ་ཉིད་ནི་དག་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་དཔྱད་དང་མན་ངག་ལས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །མཐོང་བ་ཡང་ནི་མི་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ལ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ དོ།།ཡང་ནི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་དག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
其初始智慧如何相违？此非殊胜道，因不堪忍故另有答复："离二之执著，因彼欲光明"。此是此处密意，由彼遍知即是真实性。为证悟真实性故，说应断除三种观察，如同远离四边。
如说："不住对治分，于性亦不著，不求任何果，彼知大手印。"此中所谓大手印即是大手印真实性口诀，是遍知诸法真实性。
又此三种观察："依止平等四边，从四边中清净"，因非真实性故无相违。离二即是无二，执著即是观察真实性之分别。此亦无离光明自性，因自性清净故。如是应知所证能证亦是光明自性。
又此中由断除因相故说不作意，此处如闭眼不见瓶布等任何物非是作意。又以观察或上师口诀不见诸法即是不作意。如说：
"行住坐卧时，恒时住等持，
闻见如是修，触尝亦复然。
以清净智慧，观察与教授，
诸法皆无生，见亦成不见。"
是故以因相不作意，无因相而遍知。又观察因相之分别即是执相之观察。彼亦是无生性，世尊说为清净。

 །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་ཕྱིར་མཚན་མར་ འཛིན།།ཉེ་བར་འཛིན་པར་ངེས་པར་བསྟན། །མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡང་། །རྣམ་པར་ངེས་ན་བསྟན་པ་ཡིན། །མཚན་མའི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཡང་། །དེ་ལྟར་མཚན་མ་འབྱུང་མེད་འགྱུར། །མཚན་མ་འདི་ནི་སྤང་བར་བྱ། །མཚན་མེད་མཐོང་པ་ལ་འཇུག་འགྱུར། །མཚན་མ་སྤྲོས་པ་ལ་སྤྱོད་པས། ། མཚན་མ་ལས་ནི་གྲོལ་བ་མེད། །གང་འདི་མཚན་མ་སྐྱེས་པ་ན། །གང་གིས་མཚན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། །མཚན་མ་གང་ལ་གང་གིས་རེག་།གང་གིས་མཚན་མ་འགོག་པར་བྱེད། །གང་གིས་མཚན་མ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །བློ་ཡིས་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་མེད། །སེམས་འདི་ཡིས་ནི་དེ་བཞིན་སེམས། །དེ་ཕྱིར མཚན་མ་འབྱུང་མི་འགྱུར།།གང་ལ་མཚན་མ་མ་སྐྱེས་པ། །ཇི་ལྟར་མཚན་མ་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་སེམས་མེད་པ་དང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་དག་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་དབུ་མ་ལས།།སེམས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྦྱོར་བ་ཡང་། །དེ་ནི་བསམ་མེད་རྟོག་པ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དབང་པོ་ལས་འདས་རྣམ་པ་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །མཐའ་བཞི་དང་ནི་མཉམ་ལྡན་པས། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་ རྣམ་པར་གྲོལ།།སྣ་ཚོགས་གཞག་པའི་སྣ་ཚོགས་མེད། །དོགས་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ཆེ། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །དཔྱོད་པ་ཉིད་ནི་དཔྱད་པ་མེད། །དེ་དང་དེ་སྐྱེས་ཐོབ་པ་རྣམས། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རང་གི་མ་སྐྱེས་འདོད་པ་ཡིན། །དཔྱོད་པའི་མཐའ་ ལ་མི་གནས་སོ།།རྟོག་པའི་མཐའ་ལས་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཡང་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་། །འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཅེས་པའོ། །ཡང་། ཀུན་རྟོག་དོགས་པ་ཀུན་བྲལ་ནས། །ཇི་ ལྟར་བདེ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུ།།ཞེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如世尊在《三摩地王经》中说：
"为正确了知故，执取相为定，
无有执取相，若定即为说。
若知相自性，如是相不生，
应当断此相，趣入无相见。
于相戏论行，不得解脱相，
此相若生时，由何相而生？
于相谁所触？谁能遮止相？
由何相生起？智不得诸法，
此心如是心，是故相不生，
于何相未生，如何相灭尽？"
如是无心及无分别者，此心与分别自性本空，非谓彼等无有智慧。如《瑜伽中观论》云：
"心意分别行，彼无思无想，
一切最胜相，超根无诸相，
有无之自性，远离有与无，
等具四边故，解脱于四边。
种种安立空，无疑大安乐，
果性诸分别，观察即无察，
彼彼所生得，无生之自性，
故自证无生，许为自无生，
不住观察边，不转分别边。"
又上师亲口说道：
"此分别缘起，非是修所成，
即是涅槃性，心莫生迷乱。"
又说：
"远离一切分别疑惑，随乐而行。"

 །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གང་གིས་དེ་ཉིད་འདོད་པ་ཡིས། །སེམས་པ་ཀུན་ལ་མི་སེམས་པ། །གང་སེམས་གང་གིས་བསམ་དུ་མེད། །དེ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་སེམས། །ཇི་ལྟར་སེམས་པ་དེ་བཞིན་རྒྱལ། །གང་གི་ བློ་ཡིས་བསམ་དུ་མེད།།སེམས་འདི་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་བརྟན། །གང་གི་རྒྱུད་འདིར་སེམས་པ་ནི། །ནམ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མེད། །གང་ལ་སེམས་པ་བསམ་མེད་པ། །སེམས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བྲལ། །སེམས་པ་ཉིད་ནི་བཀུག་ནས་སེམས། །རིང་པོའི་དུས་སུ་རྣམ་སེམས་ན། །སེམས་པ་ ཉིད་ནི་ཡིད་བྱེད་པ།།སེམས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་པ་འདི་ནི་སེམས་པ་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་སེམས་པ་བླ་ན་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སེམས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ཡང་དག་སེམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། །འདི་དག་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བླ་མ་རྡོ་རྗེས་གསུངས་པ། ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་འབད་མེད་པར། ། བསམ་དུ་མེད་ཅེས་དེ་ལ་བརྗོད། །བསམ་ནས་གང་ཞིག་བསམ་མེད་བྱེད། །དེ་ནི་བསམ་དུ་མེད་མིན་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་གཅད་དུ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག ཉིད་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་རོ་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།འདི་ཉིད་ཀྱང་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། དེའི་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ངེས་རྟོགས་ནས། །ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་གང་དེ་ན། །རྣལ་འབྱོར་མིག་ནི་རྒྱས་ འགྱུར་བས།།ཀུན་དུ་སེང་གེ་དེ་བཞིན་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིའི་སྔར་བསྟན་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ། །གསུངས་པར་བྱས་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །རང་འདོད་པའི་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་ཡང་ བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཞིག་དངོས་མེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུང་རབ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་འདོད་པའི་གནས་པས་རྒྱུ་ བར་བྱའོ།།གང་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་ཀྱིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是世尊又说：
"欲求真实者，于诸思不思，
何思何所思，彼成不可思。
如众生如心，如其心如胜，
以何智不思，此心极坚固。
于此相续中，思维永不生，
于彼无思维，远离一切思。
摄心而思维，长时正思惟，
思维作意者，思维终不尽。
此思是大思，无上法思维，
以此法思维，趣入真实心。"
对此，金刚上师说道：
"何等智无勤，说彼不可思，
思已作无思，彼非不可思。"
又方便智慧无二性即是无二相不可分离，此即是流转性。是故方便智慧之体性，即是有无平等之事，即是不二智慧。此即是最胜瑜伽。其瑜伽性即是瑜伽士，为显示其行为故说：
"如是悟真实，如是于彼处，
瑜伽眼开显，随处如狮行。"
此中前说不二真实性，乃由殊胜上师教授而证悟之瑜伽士所说，即是证悟真实之因。亦显示为随欲行之因：
"无实性即慧，方便具有相，
方便智慧合，说名为瑜伽。"
此出自经典。谁具瑜伽即是瑜伽士。所谓"行"即是随欲而住。"彼处"即是食处。

 །བཟའ་དང་བཟའ་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཟའ་བར་བྱ། །འདོད་དང་མི་འདོད་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །འཛིན་པ་འདིར་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་དེ་ཡང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྐང་པ་འཁྲུ་བ་དང་། སོ་རྩི་ཟ་བ་དང་། འཐོར་འཐུང་བཟའ་བ་དང་། དྲིལ་ཕྱིས་དང་། ལག་པ་ཉེད་པ་དང་། གོས་ཀྱིས་སྨད་འགེབས་པ་དང་། འབྱུང་བ་དང་། སྐད་སྨྲ་བ་དང་། གྲོ་བ་དང་། དགོད་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། མ་རིག་པ་དང་སྡང་བའི་སེམས། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་ནི་ག་ ཞན་སེམས་མེད།།གྲུབ་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་ཡིས། །གང་གིས་བློ་ནི་ཞེན་མི་བྱ། །ཞེས་པའོ། །མིག་ནི་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་མ་བསྡམས་པ་མེད་པ་དེ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། ། དེ་སྐད་དུ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །བསྙེན་ཀྱང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱིས། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བསྙེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ཡང་། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་ལེགས་དག་པས། །ཐོབ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས རྣལ་འབྱོར་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མེད་པས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དུས་རིང་པོས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །གཞན་གྱིས་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ།བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོག་པས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཤེས་པ་དག་ ནི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་གིས་སྤྲུལ་འཛིན་པ་ལྟར་སྤྲུལ་ལ་རྩེ་ཡང་ངེས་འབིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།འདི་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་བརྗོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་སྦྱོར་བ། །བསྒོམ་པ་རུ་ནི་རྒྱལ་བས་ བཤད།།ཅེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
"可食与非食，随得而食之，
喜厌诸分别，于此勿执取。"
此出自经典。
所谓"如是"即是以身语意之相。如世尊所说洗足、食齿木、饮食、擦拭、按手、以衣覆下体、出入、言语、行走、笑、忿怒、无明与嗔心："刹那亦无他想，为成就故求悉地，于此智勿生执。"
所谓"眼开显"即是一切法如是性甘露之自性无对治分，无不调伏根，是经由一切欲乐受用。如说：
"以难忍苦行，虽修不成就，
若依诸欲乐，速得成就果。"
又说："身语意清净，得证菩提果。"
若问密咒道之瑜伽士有何差别？因无四印随行，无天慢大乐之味，以舍相而现证菩提需长时圆满，故所修与能修之差别极大。此较他波罗蜜多道瑜伽士殊胜，因依殊胜上师教授观察空性双运如是性决定了知故极为殊胜。是故无难行之此空性一味真实极善知者，如幻化城执持幻相游戏亦不定染著。
有谓此即是真实智慧大手印。如说：
"方便智慧等合修，是为最胜瑜伽道，
大手印中正等合，佛说是为修行法。"

 །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དག་ཐ་དད་མེ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔགས་པ་དག་གོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ དམན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དབང་པོ་རབ་ཀྱི་དེའི་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། འབྲས་བུར་བཅས་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་པ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ནི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་པའོ། །ཡང་ནི་མིག་ནི་རྒྱས་གྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་མིག་འབྲུ་ཚུགས་སོ།།དེ་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟར། མིག་ནི་འབྲུ་ཚུགས་བྱེད་པར་འགྱུར། །མགོ་ནི་དམའ་བར་བྱེད་པ་དང་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བརླན་པར་བྱེད། །ཅེས་པའོ། །སེང་གེ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེང་གེ་བཞིན་དུའོ། །ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ ཅད་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པའོ།།རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱུ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བརྒྱ་བྱིན་དང་མཚུངས་ལྷ་མིན་ཡང་། །མདུན་ན་ངེས་པར་གནས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ལ་ འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ།།སེང་གེའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུ་བར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་ལོག་འདིས། །སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་བརྟེན་ནས། །དམིགས་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་བྱེད། །རང་བྱིན་བརླབས་པས་རྣམ་བརྒྱན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཇིག་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཕུང་པོ་ ལྔའོ།།དེའི་ཆོས་ནི་རང་བཞིན་ནོ།། །དེ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་པའོ། །རང་བཞིན་དམན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་འདིར་ འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་ནས།།ཕུང་པོ་འཇིག་རྟེན་ངས་བཤད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
仅修持方便智慧平等双运并非修持大手印，因为这样会导致波罗蜜多道与密咒道无有差别之过失，密咒师们如是说。
布施等行门的波罗蜜多乘并非低劣，因为利根者之布施等也仅是心性。如说：
"一切具果财，于众生舍心，
是故唯此心，说为布施度。"
所谓"眼开显"即是如是性自性一切法了知之眼凝视。如说：
"如以空性空，眼当作凝视，
头应当低垂，心与心所湿。"
所谓"如狮子"即如狮子。"普遍"即是一切无畏。"瑜伽士当随行"即以四种威仪而行。如说："身业即威仪"等。
如世尊说：
"纵帝释相等，阿修罗现前，
于彼勿生畏，当如狮子行。"
复次彼之行为：
"违背世间法，依止狂行相，
无所缘作一切事，以自加持而庄严。"
所谓"世间"因坏灭故，即五蕴。其法即自性。从彼转离即是超越。以彼低劣自性之片面乐苦、得失、名誉、毁誉等世间法亦极为超越。如说："此依世间故，蕴即世间我说。"

 །གང་འདིར་བརྟན་པར་བྱས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གང་། །འཇིག་རྟེན་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཉིད། །ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས། །རྙེད་པ་དང་ནི་མ་རྙེད་པ། །དེ་བཞིན་ གྲགས་དང་མ་གྲགས་པ།།བསྟོད་དང་སྨད་དང་བདེ་དང་སྡུག་།འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཡོས་སོ། །དེ་ནི་དེར་བསྟན་ཤེས་རབ་ཆེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་མཁས་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་འཇིགས་པར་མཐོང་། །འདིས་ནི་གཡོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་གཉིས་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་། །ཕྱིན་ ཅི་ལོག་ལ་ཀུན་དུ་གནས།།དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་འགྲོ་ཤེས་ཉིད། །མཁས་པས་འགྲོ་བ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཇིག་རྟེན་དག་།འགྲོ་བ་དེ་འདིར་རྣམ་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་འགྲོ་བ་ཐོབ། །མི་བདེན་སྐྱེ་བོ་འགྲོ་བ་གང་། །དཔའ་བོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ། །གང་གིས་མི་གོས་པདྨ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཉམས་མི་ འགྱུར།།ཆོས་དབྱིངས་གང་ཕྱིར་ལེགས་པར་གནས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་རྣམས་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་བློ་ལྡན་སྤྱོད། །འཇིག་རྟེན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་དེ་རྣམས་འགྲོ་བར་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་མི་ གོས་སོ།།ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རབ་ཤེས་པ། །དེ་ལྟར་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་འཚེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་མི་ཉམས་པར། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རང་བཞིན་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ནི་འདི་ཉིད་ལ། །ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་རབ་ཤེས་ན། །དེ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དག་ཏུ་གནས། །གང་གིས་ཕུང་པོ་ཡོད་ཤེས་ན། ། མ་སྐྱེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
于此所作坚固故，解脱一切世间法。
智慧菩萨即是彼，了知世间自性者。
蕴体亦为真实说，不具世间诸法故。
得与不得皆如是，名声无名亦复然，
赞毁苦乐诸世间，于彼皆不能动摇。
彼处所示大智慧，善知世间诸法者，
世人见之生畏惧，此者终不被动摇。
普从二种世间生，恒时安住颠倒中，
由此了知世间行，智者随顺众生行。
六道世间诸众生，于此应当善分别，
由此获得世间行，非实众生所行处。
勇士即是世间行，如莲不染亦如是，
世间亦不生退失，法界善住故如是。
不知世间诸法者，即是行于世间中，
智者即于彼中行，知世间无有相故。
世间虚空为体性，虚空亦无有体性，
是故了知彼等行，不为世法所染著。
如其善知世间已，不害一切诸众生，
世间亦不生退失，了知诸法自性故。
即此世间诸法中，蕴体自性本非有，
若能如是善了知，彼等安住于世间。
若知蕴体实有者，未生之法不复生，
世间亦以此行持，于世间中不依止。

 །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ནི་མི་ཤེས་པའི། །མི་མཁས་པ་ནི་རྩོད་པར་བྱེད། །འདི་དག་བདེན་པ་འམ་བརྫུན་པ་མིན། །གང་གིས་གཉིས་མེད་མིང་གིས་གནས། །རྩོད་པ་འདི་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས། །ང་ཡིས་ཤེས ནས་ཡང་དག་བསྟན།།གང་ལ་རྩོད་པ་མེད་པའི་མཆོག་།གང་ཕྱིར་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །འདི་ལ་བརྫུན་མེད་བདེན་པའང་མེད། །བདེན་པའམ་གལ་ཏེ་བརྫུན་པའམ། །གལ་ཏེ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན། །ང་ཡི་མཐའ་རུ་འཛིན་པར་འགྱུར། །མུ་སྟེགས་དང་ནི་ཁྱད་པར་མེད། །ཇི་བཞིན་ཆོས་ནི་ འབྱུང་བའི་དོན།།དེ་བཞིན་བདེན་དང་བརྫུན་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས། །གང་ཕྱིར་ང་ཡིས་གཉིས་མེད་བསྟན། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་ཤེས་པ། །ཇི་བཞིན་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ཆོས། །དེ་ནི་བདེན་དང་བརྫུན་པ་ཡིས། །མཁས་པས་ལྟ་བ་མི་ལེན་ཏོ། །ཞེས་པའོ། །སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་མེད་ པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་བསམ་པ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། བགེགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པས་ངལ་སོས་བས་སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ཀྱི་གནས་རྣམས་སྤྲུལ་པ་མེད་དེ། འདོད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་རྣམས་གུས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་བཞིན་དུ་ གྱུར་ཏེ་རོལ་བས་འཁོར་བར་སྤྱོད་ཅེས་བྱའོ།།ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བྱེད་པའོ། ། དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་མེད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། རང་རིག་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བློ་ཡི་གང་སྐྱེས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ། །ཞེས་པའོ། །རང་བྱིན བརླབས་པས་རྣམ་བརྒྱན་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་འཕྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་རྒྱན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་ ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།

འwolof mesmo 밑mens PCE accidentally regarding Kr
Human topped argue

།འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར། རྙོག་མེད་དེ་ཉིད་གང་བསྟན་ཅིང་། །གཉིས་སུ་མེད་པས་གང་སྨྲས་པ། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་སྤངས་པའོ། །བློ་གཏེར་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱར་རིགས། ། ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །འདིར་གཞུང་མཁན་པོའི་མིང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་བསྟན་པས་ནི་རང་གི་མིང་གིས་གཞུང་མཚོན་པའོ། །དེ ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡང་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་བསྟན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་སྤངས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཛིན་པ་དང་འཁོར་བར་འཛིན་པ་བཏང་བའོ། །བློ་གཏེར་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱར་རིགས། །ཞེས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། །གཞན་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །མཁས་པས་ཡང་འདིར་དཔྱོད་པ་ངེས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རབ་ཏུ་ འཛིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ཡང་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་འབའ་ཞིག་བྱིས་བའི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཡང་འདིར་རྟོག་གེ་ངན་པས་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རང་བཞིན་མ་ཡིན་བརྟགས་པ་མིན། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཀུན་གཞི་མིན། ། གང་ལ་བྱིས་པའི་རྟོག་པས་བརྟགས། །རྟོག་གེ་ངན་པ་རོ་དང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ལས་མཉན་ཏེ། སླད་ཀྱིས་པཎྜི་ཏ་ཀཱ་ལྱ་ན་ཝརྨ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀ་ར་མཚུར་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ།

以下是完整的简体中文翻译：
然而应当修习大士瑜伽。现在为了总结此处所要阐述的义理：
无垢真实之所显，
无二本性之所说，
超越平等不平等，
智者当知此真谛。
这是因为确实通达真实本性，故为无垢法性之实相。又因方便智慧无二无别，故为不二。此处以论主之名说明一分，即以自名表明论义。如是，此中显示真实本性之精要。因此远离平等与不平等，舍弃执著涅槃与轮回。"智者当知此真谛"，是说唯智者能知，因为这非是其他人的境界。
如经中说："比丘及智者，如同观察金，经烧割磨后，当受持我语，非为恭敬故。"此说智者虽能审察，但应随顺正法而受持。又非仅是干枯戏论之所缘，因为无有通达真实之缘分。此中即说为"恶戏论"。
如世尊所说："非是自性非分别，非是实法非本基，凡愚分别所执著，恶戏论如同死尸。"等等。因此也非戏论之境界。如说："远离干枯戏论"等。
《真实性十论广释》由大班智达阿阇黎俱生金刚造，圆满。
从印度堪布金刚手处听受，后由班智达迦耶那瓦玛与译师释迦比丘智藏措译。

། །།གཞུང་ཉུང་དོན་མང་རྒྱ་ཆེ་རབ་ཟབ་མགོན་པོའི་གཞུང་། །སྙིང་པོ་ལེན་ལ་གཞུང་མང་སྦུན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྡོ་ཡི་རང་བཞིན་མཆིང བུ་ཡིན་ཏེ་རིན་ཐང་ཆུང་།།རིན་ཆེན་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ཆུང་ཡང་རིན་ཐང་ཆེ། །གླེན་པ་བློ་གྲོས་ཞན་པས་སྙིང་པོ་ལན་མི་ནུས། །གཞུང་མང་སྤྲོས་ལ་དགའ་ཞིང་གཞུང་མང་དོན་དུ་གཉེར། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །ཉོན་མོངས་སྙིང་རེ་རྗེ་ལ་ཁོ་བོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ལེགས་སྦྱར་སྒྲ་ཡི་འགྲེལ་པ་བོད་ སྐད་ལ་མེད་ཕྱིར།།སྒྲ་དང་དོན་མི་འགལ་བར་བསྒྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །བླ་མ་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་སྔར་ཡུན་རིང་སྦྱངས་པ་ཡི། །ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀར་མཚུར་གྱིས་བསྒྱུར། །ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལྡན་ཞིང་སྡང་བར་ཞུགས་པ་རྣམས། །བསྒྱུར་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱར་ཀ་སྒྲོགས་པ་ནི། །འདི་ལ་མ་བརྟེན་རང་གིས་ལོགས་ ཤིག་སྒྱུར།།འདི་ལས་འཆོས་ཤིང་བསྒྱུར་ན་བསམ་ངན་ཁྱེད་རང་ཤེས། །བདག་གིས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་བསྒྱུར། །རྣམ་དག་ལས་བྱུང་བསོད་ནམས་དྲི་མེད་བསགས་པ་དེས། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་འཁྲུལ་པ་རྣམ་སྤངས་སྙིང་པོའི་དོན། །ཟུང་འཇུག་དབུ་མའི་དོན་ནི་ཡང་དག་རྟོགས་པར་ཤོག། །།

以下是完整的简体中文翻译：
文字虽少义理广大甚深的怙主论著，
取其精要，何需众多文字的糠秕？
石头本性虽为青玉价值小，
珍宝精髓虽小价值大。
愚者智慧浅薄不能取精要，
喜好繁多文字追求众多论著。
诽谤精要之义入邪道，
烦恼可悲啊我有何可为？
因梵语注释藏语中无，
音义无违翻译极为难。
于金刚上师座前长期修学，
释迦比丘智藏措所译。
怀邪慢入嗔恨者等，
诽谤译文高声喧嚣：
"不依此译自行另译，
若依此改译者自知邪念。"
我以清净增上意乐译，
以此清净所生无垢福德力，
愿世间悉皆断除迷惑证要义，
如实通达双运中观义。

ཟུང་འཇུག་དབུ་མའི་དོན་ནི་ཡང་དག་རྟོགས་པར་ཤོག། །།

以下是完整的简体中文翻译：
愿如实通达双运中观义。
（注：这是一个祈愿句。"ཟུང་འཇུག" (zung 'jug) 意为"双运"，指的是胜义谛与世俗谛的无二无别；"དབུ་མ" (dbu ma) 即"中观"；"དོན" (don) 为"义理/意义"；"ཡང་དག" (yang dag) 意为"如实/真实"；"རྟོགས" (rtogs) 是"通达/证悟"；"ཤོག" (shog) 是祈愿词"愿......"。整句表达了对证悟中观双运境界的祈愿。）

